• 
• 

SNA 1 heeft vorm terug en boekt overwinning op Dordrecht 1

Even kijken, als Jan Groeneweg een verslag zou schrijven dan zou het ongeveer zo gaan: "Dordrecht kwam naar SNA, wij zaten klaar en wonnen met 15-5." Zo, dat zou lekker kort en krachtig zijn en eigenlijk zegt het in een paar woorden ook alles, maar het zou geen recht doen aan hetgeen voor, tijdens en na de partijen plaatsvond.

Het tweede team had vandaag vrij, waardoor de speelzaal ietwat leeg aanvoelde. Coach Wijker had zijn team vooraf maximaal op scherp gezet en de tegenstander door en door geanalyseerd. De bordindeling was gemaakt en degene die in een combinatie trapte kon rekenen op een alternatieve boete. Dat Dordrecht dan als een soort tweede van Real Madrid met maar liefst 3 invallers naar de speelzaal kwam was een fikse streep door de rekening van de coach. Er gingen ook nog geruchten dat een speler van SNA tegen een fikse vergoeding de opstelling van SNA had doorverkocht, maar bewezen worden kan het niet. Dit soort verrassingen kunnen een team breken. "Maar wij zijn geen Ajax of Zagreb, maar SNA. Ik verwacht dat we winnen!", gaf coach Wijker zijn team nog een peptalk. Het was zichtbaar aan sommige spelers dat de druk van de coach ondraaglijk werd en het is nu bekend dat een enkeling al aan de antibiotica zit.

Toen arbiter Groot de klokken indrukte barstte de strijd los.

Ivo de Jong had afgelopen donderdag al tweemaal gewonnen en was vandaag ook weer op dreef. Er kwam tegen Jelle Groeneveld een theoretische opening op het bord die Ivo kent als zijn broekzak. Steeds wist hij binnen een paar seconden de volgende zet te doen en zijn tegenstander moet wel onder de indruk zijn geweest van al dit geweld. Toen Ivo ook nog nonchalant een 1-om-3 toeliet moeten toch wel alle alarmbellen zijn gaan rinkelen, maar na lang nadenken koos Jelle er toch voor en toen kwam de aap uit de mouw: Ivo wist een combinatie naar dam te nemen en de dam die zijn tegenstander kreeg werd direct afgenomen. Jelle keek nog eens naar het bord en gaf op. Ze hebben daarna nog lang in de analyseruimte alle mogelijke varianten besproken. Ivo kreeg een kort schouderklopje van coach Wijker.

Sander Spaans die ondanks allerlei wilde pogingen van DC Lent om hem terug te winnen toch gewoon voor SNA achter het bord plaatsnam, had in Joop Roedolph een gevaarlijke tegenstander. Er kwam een flankspel op het bord waarin Sander na een typezetje een dam wist te behalen, die hem direct weer werd afgenomen. Met een gelijk aantal schijven werd nog even doorgedamd, maar remise was voor beiden het beste resultaat. Sander die de vorige keer nog in een 'babyzetje' trapte, kreeg een goedkeurende knik van coach Wijker en dat deed hem zichtbaar goed.

Op bord 1 trof Steven Wijker een van de sterkere dammers van Dordracht: Nico Knoops. Steven probeerde nog met een omsingeling zijn tegenstander op de knieen te dwingen, maar na een min of meer verplichte afruil in het late middenspel kwamen ze remise overeen. Winnen is toch niet altijd zo makkelijk.

Hierna had Steven alle tijd om zijn team te 'coachen'. Met zijn aanwezigheid dwong hij respect af. "Het was net alsof Mourinho het vierde elftal van Reigerboys komt coachen", zei een speler, "je bent zo bang om af te gaan. Het begint eigenlijk al wanneer hij bij de ingang staat kijken op zijn horloge of je wel op tijd arriveert. Daarna controleert hij nog even of je pen het wel doet en of je wel gewassen bent achter de oren. Het is net of de oude stalinistische tijden zijn teruggekeerd. Ik heb mijn advocaat uitgenodigd (red: Erik van Kampen) om me bij te staan bij eventuele escalaties." "Mmm, het wordt tijd dat Wijker zelf maar eens laat zien op een toernooi als het NK 2012 of zo hoe goed hij is", zei de voorzitter na afloop.

Richard Mooser trof in Anton Kosior de op papier sterkste tegenstander en beiden probeerden met een eenzame voorpost en vele combinatieve dreigingen de ander te overtroeven, maar ze bleven koel en uiteindelijk werd het toch remise. Coach Wijker drukte de hand van Richard, die hiermee in zijn nopjes was.

Guido Verhagen bracht tegen Ton van Bokhoven een klassiek spel op het bord en hoopte zijn theoretische voorsprong uit te buiten, maar Ton was ook niet voor een kleintje vervaard en er werd hard gestreden om de centrumvelden te veroveren. Maar ten koste van zoveel schijven dat er steeds minder overbleven om te winnen dus werd er ook maar remise overeengekomen. Guido keek direct naar coach Wijker, maar die gaf geen blijk van emoties en keek met een neutrale blik hoe de uitslag op het scorebord werd bijgeschreven.

Ritchie Wijnker had tegen Fred Roedolph een prettige aanvalspartij op het bord en voelde zich als een vis in het water. Zijn tegenstander moest op een gegeven moment een schijf offeren en hoopte dat Ritchie te snel in deze lokzet zou trappen, maar Ritchie had het doorzien en speelde rustig door, totdat de tegenstander helemaal vaststond en met een dure combinatie wist door te breken. Ritchie bleef koel in tijdnood en wist binnen een paar zetten de partij te winnen. Er ging een zucht van verlichting door de massaal toegstroomde toeschouwers. Coach Wijker trakteerde hem direct op een versnapering en was zichtbaar tevreden met zijn jongste teamlid.

Maar de nestor van het team, Theo Tesselaar, speelde tegen Kees van Dijk ook een berepartij. Met zijn favoriete speltype (rara) drukte hij zijn tegenstander steeds meer in de verdediging en uiteindelijk was aan winst geen ontkomen meer. "Klasse gespeeld", zei coach Wijker na afloop. En daar moest Theo het maar mee doen.

Jan Groeneweg voerde een psychologische strijd uit tegen Pim de-man-met-de-pet Arts. Ze keken elkaar regelmatig in de ogen en probeerden hiermee een foute zet bij de tegenstander uit te lokken. Jan kreeg uiteindelijk wat voordeel, maar de op papier zwakkere tegenstander wist handig uit de klauwen van de Leeuw uit Schagen te blijven en wist remise te behalen. Hiermee liep hij direct een blauwtje op. Bertus vroeg zich af waarom Jan die schijfwinst middels die 2-om-3 niet nam, maar had even over het hoofd gezien wat daarna volgde. Wat coach Wijker over het resultaat vond is niet helemaal duidelijk geworden.

Dave Bleeker speelde een mooie partij tegen Lauw Dingemans en had steeds licht voordeel dat hij langzaam maar zeker uitbouwde en na een doorbraak naar dam wist hij de partij naar zich toe te trekken. Ook hierover was coach Wijker zichtbaar tevreden, want na een omhelsing mocht Dave wat nuttigen aan de bar. "Dit was een voorbeeld van een typisch goed opgebouwde partij en eindelijk iemand die mijn instructies had begrepen", zei Coach Wijker.

Hierna waren alle ogen gericht op de partij tussen Mike Koopmanschap en de op papier zwakste tegenstander Hans Vleghtert. Dat het niet zo makkelijk ging als de uitslag doet vermoeden moge duidelijk zijn. In de analyseruimte werd het (bijna) altijd remise. Maar dan ga je ervan uiit dat de tegenstander de sterkste zetten doet. Helaas voor hem gebeurde dit niet en wist Mike een winnend eindspel op het bord te krijgen. "Dit was een voor mij typische overwinning: eerst een krachtig centrum opbouwen, dan overschakelen naar flankspel en dan winnen in het eindspel". Dat hij even later door coach Wijker apart werd genomen en vermanend werd toegesproken over zoveel opportunisme liet hem verslagen achter.

De einduitslag 15-5 was goed. Hiermee staat het eerste team weer op de derde plaats en heeft het weer veel in eigen hand. Als ze nu gewoon blijven winnen (vooral de laatste wedstrijd tegen Micone) dan bereiken ze misschien de nacompetitie.

	Steven Wijker (1375)	-	Nico Knoops (1279)		1	-	1	3
	Ritchie Wijnker (1125)	-	Fred Roedolph (1146)		2	-	0	6
	Richard Mooser (1379)	-	Anton Kosior (1288)		1	-	1	4
	Dave Bleeker (1138)	-	Lauw Dingemans (990)		2	-	0	9
	Ivo de Jong (1317)	-	Jelle Groeneveld (1171)		2	-	0	1
	Sander Spaans (1186)	-	Joop Roedolph (1147)		1	-	1	2
	Mike Koopmanschap (1340)	-	Hans Vleghert (818)		2	-	0	10
	Jan Groeneweg (1116)	-	Pim Arts (823)		1	-	1	8
	Theo Tesselaar (1200)	-	Kees van Dijk (932)		2	-	0	7
	Guido Verhagen (1222)	-	Ton van Bokhoven (1155)		1	-	1	5

Hier de partijen (met wat interessante varianten):