Coach: Steven Wijker

Stand



Speelschema

OPSTELLING GOED OF OPSTELLING GOED FOUT

Als coach ben je weken zoet met de ideale opstelling. Ten eerste moet je genoeg mensen achter de borden zien te krijgen en dan nog de poppetjes op de juiste plek zetten. Wat als je dat wat in je hoofd zit ook uitkomt maar dat het achteraf totaal niet gewerkt heeft? Volgende keer laat ik mijn goudvis maar de opstelling maken.

Binnen twintig minuten was ik klaar omdat Cees van Duijvenbode blunderde door in een twee om drie te trappen. Er werd tegen mij gezegd dat ik dan mooi naar de andere partijen kan kijken. Dat mooie bleek wel mee te vallen. Dave trapte in een forcing van een zet diep. De ruil die hij naar 21 nam was ook helemaal niet nodig in die stand. Als ik het goed gezien leed Guido aan wat concentratie verlies. Hij keek opzij en toen weer naar zijn bord met vervolgens zijn zet. Het gaat op zijn 38ste zet 12-18. Die leek mij niet zo goed en de computer is het met mij eens. Desalniettemin was zijn laatste zet een blunder. Misschien had Guido’s vader Bert het wel beter gedaan. Gezien zijn schitterende overwinning in dezelfde zaal kan Bert binnenkort een uitnodiging van mij verwachten. Datzelfde geldt voor Bryan Tesselaar. De partij tussen Jan G en Cees van der Vlis werd volgens mij niet altijd het beste plan gekozen maar hopelijk hebben beiden lekker gedamd met een vredelievend resultaat. Ook bij Roy zou ik zijn opstelling anders hebben ingericht maar daar heb ik geen invloed op. Op de clubavond had ik Pepijn aangeraden om de Otto Drenth Pyramide 25 zetten te laten staan. Hij besloot op zet 19 de onderste steen van het bouwwerk aan te spreken. Ik zou op dat moment nog daar mee hebben gewacht. Nog niets beslissend natuurlijk. Pepijn besloot om de top (schijf 13) naar rechts te spelen waar ik denk dat de andere kant beter is. Jammer, want nu maakte Willem Winter gebruik van de gaten in de zwarte stelling. Held van de dag is toch wel Jan H. Lekker actief spelend en er voor gaan om eigen kansen te scheppen. De stelling van Stijn Tuijtel klopte niet echt waar Jan goede structuren had. Toch is 37-31 een lekkere zet. Gewoon uit, klaar. Ik had niet verwacht dat Raymond twee keer achterelkaar van Martin van Dijk zou verliezen. Een kromme linkervleugel leek dodelijk. Raymond leek terug te komen maar verloor alsnog. Het liep niet echt bij Stef tegen Jacqueline Schouten. Op een gegeven moment liep Stef achter een schijf. Die kon je gewoon sluiten of je deed een offer op termijn. Jacqueline besloot vrij snel voor het offer om daar na voor het logische plan lang na te denken. Opmerkelijk. Ik denk dat Stef het offer goed berekend heeft en blij was dat ze daarvoor koos. Ongetwijfeld heeft ze nog een beter plan gemist maar dat deed ze niet. Ik had toch wel verwacht dat Vitalia van Albert Roelofs zou winnen. Ze gaf haar tegenstander niet genoeg kansen om uit te glijden. Ik denk dat ze te vroeg op 24 ging staan. Ze forceerde het spel wel van haar tegenstander maar dan wordt het eigenlijk alleen maar makkelijker voor hem. Het zat ook wel een beetje tegen.

Nou, dit was niet best. Op naar de volgende wedstrijd.