• 
• 

SNA wint ondanks (of dankzij?) vreemd incident

Door teamcaptain Steven

In de achtste ronde van de nationale competitie stond voor het eerste team een uitwedstrijd tegen Den Haag op het programma. Den Haag is een tegenstander waar we in het verleden vaak belangrijke wedstrijden tegen hebben gespeeld. In die wedstrijden haalden we eigenlijk altijd een gunstig resultaat. De dammers van achter de duinen liggen ons dus wel. Ook nu speelden we een sterke wedstrijd tegen Den Haag. Toch ging het na afloop met name over een vreemd incident dat de wedstrijd toch wel een beetje had ontsierd.

De wedstrijd was amper begonnen of er ontstond opeens kabaal aan het bord van Ritchie. Ritchie had een prima aanvalsstand opgebouwd maar vond kennelijk een van zijn schijven nogal scheef op een veld staan. Dat ziet er natuurlijk niet uit, dus maar even rechtzetten. Normaal gesproken geen probleem. Ongetwijfeld tot verbazing van Ritchie eiste tegenstander Teijn echter dat er met de rechtgezette schijf gespeeld zou worden. Dit zou tot gevolg hebben dat Ritchie in een 1 om 3 zou trappen die iedere beginnende dammer nog zou zien (En waarvan iedere beginnende dammer weet dat een speler als Ritchie daar niet in trapt). Er volgde een woordenwisseling waarbij Teijn beweerde dat Ritchie niet had gevraagd of hij de schijf recht mocht zetten en Ritchie deze bewering ontkende. Een speler van Den Haag bemoeide zich vervolgens met de gang van zaken en gaf aan niet gehoord te hebben dat Ritchie vroeg om de schijf recht te zetten (Vraag: hoor je dat dan als je op twee meter afstand in een niet geheel stille speelzaal met je eigen partij bezig bent?) en dit was voor de arbiter kennelijk genoeg reden om Ritchie te verplichten om met de aangeraakte schijf te spelen. Dit werd uiteraard geweigerd door het SNA-kamp. Gevolg: een nul voor Ritchie en een protest vanuit het SNA-kamp.

Wat is er nou precies aan de hand geweest? Is Ritchie vergeten te vragen of hij de schijf recht mag zetten? Heeft hij het wel gevraagd maar is het door de tegenstander niet gehoord? Of heeft hij verloren door een ‘schwalbe’ van zijn tegenstander? Het is woord tegen woord. De protestcommissie van de KNDB zal mogen bepalen wat er verder met deze partij moet gebeuren. Feit is wel: iedere dammer met een rating boven de pakweg 500 zal hebben begrepen dat het de intentie van Ritchie is geweest om de schijf recht te zetten. De eis van zijn tegenstander om met de aangeraakte schijf te spelen is daarmee op zijn minst kinderachtig. Feit is ook: wij zullen als een tegenstander zo ‘principieel’ is om het aanraken is zetten principe in deze situatie toe te passen zeker niet nalaten om de toegekende nul van Ritchie ‘uit principe’ (en ondanks de ruime teamoverwinning) aan te vechten! Dat neemt niet weg dat ook Ritchie hier een les uit zal moeten trekken: niet je schijven rechtzetten als je zelf aan zet bent (of als je zelf aan zet bent: alleen de schijven die je niet kunt spelen).

Terug naar de wedstrijd: het is altijd spannend om te zien hoe de rest van het team met een rare situatie als deze omgaat. Op zo’n moment staan de echte toppers op! De immer onverstoorbare Mike laat zich natuurlijk nergens door intimideren. De geforceerde omsingelingspogingen van tegenstander Giphart waren een kolfje naar Mike’s hand. Geduldig schoof Mike zijn blokjes naar het midden en liet hij zijn tegenstander helemaal vastlopen (2-2). Ook Richard heeft natuurlijk wel voor hetere vuren gestaan. In een leuke partij werd de aanval van tegenstander Van Eenennaam volledig overgenomen. Daarmee kwam SNA voor het eerst op voorsprong.

Als Den Haag ergens ‘echt’ een partij had kunnen winnen was het op het bord van Ivo. Na een totaal mislukte opzet leek diens stand op een willekeurige straat in de naburige Schilderswijk kort na de jaarwisseling. Wat een puinzooi! Op wonderbaarlijke wijze wist Ivo zich echter nog naar een puntendeling te frommelen. Daarmee was de wedstrijd eigenlijk wel beslist. Op bijna alle andere borden had SNA minimaal gelijkwaardig spel.

Steven vergrootte de voorsprong van SNA. Na een theoretische opening en een spannend vervolg had Steven wat centrumoverwicht, hetgeen rond de tijdnoodfase in een overwinning uitmondde. (7-3)

Sander was (voor zover de tegenstander van Ritchie dat niet was) de man van de dag. Niemand minder dan Fred Ivens (topscorer in de gehele hoofdklasse B) werd in een knappe aanvalspartij zwaar onder druk gezet. Sander wist een dam af te dwingen en won het eindspel vervolgens knap. Een echte topprestatie van onze dambelg! (9-3)

Liefhebber Theo heeft de hele dag op een roze wolk gedamd. De partij tegen Van Dee was misschien wat minder spannend dan we van Theo gewend zijn, maar Theo zal er geen moment van wakker liggen. Ook alle consternatie op het bord naast hem zal vermoedelijk totaal aan Theo voorbij zijn gegaan. Theo is  namelijk op vrijdag de 13^e voor het eerst opa geworden van Max. Gefeliciteerd Theo!! De partij eindigde overigens in remise, maar wat doet dat er toe? (10-4)

Ook Jan en Guido haalden een punt. Jan moest dat punt met nodig kunst- en vliegwerk voor de poorten van de hel wegslepen. Guido bereikte niets tegen invaller Bidesi. Het slotstuk kwam van Dave, die de handige Malahe met geduldig positiespel steeds verder terugdrong en het eindspel bekwaam won.

Zo stond na 5 uur spelen dus een 14-6 eindstand op het bord. Een prima resultaat na een prima gespeelde wedstrijd. Concurrent Heijmans verloor verrassend van IJmuiden en dus hebben we zowaar promotie weer helemaal in eigen hand! Zo kwam er toch nog een mooi einde aan een rare damdag…

De partijen met hier en daar wat commentaar: