Uitje naar Den Ilp eindigt bijna in stunt!

Gegevens

Geschreven door Maarten van Leenen

Op een avond waar ongeveer de rest van Nederland voor de buis hangt en naar The Voice of Holland kijkt, mochten de opgetrommelde dammers van het tweede provinciale team van SNA onder de bezielende leiding van Bertus Groot afreizen naar het pittoreske Den Ilp. Bertus die wat kreupel achterin de auto lag omdat hij een onsteking aan zijn voet had, had ondergetekende eigenlijk alleen maar uitgenodigd als chauffeur. "Hoe komen we er anders?", verzuchte Bertus, "want achterop de brommer bij Sierd gaat niet meer." Na wat laatste instructies van Alie ("Geen bier!!") haalden we in de achterbuurten van Sint Pancras Roy Coster op en de reis kon beginnen. We waren zo verdiept in de tactische voorbereidingen (ahum) dat we de eerste beste afslag al misten en een klein beetje moesten omrijden. "Volgens mij rijden we altijd anders", zei Sierd, "maar ja ik ken de wegen niet zo goed." We kregen hierdoor wel de gelegenheid om nog maar weer eens door Landsmeer te rijden. "Weet je nog de laatste keer dat we hier reden? Het was vlak voor Kerst en het was helemaal verlicht! Deden we 30 minuten over een paar kilometer..." Nu was er niets te zien en kwamen we heelhuids ("Weet je nog dat kleine auto-ongelukje dat Theo Koopman ooit had?) aan in het dorpshuis in Den Ilp waar de borden al klaar stonden. Vorig jaar was Ons Genoegen de kampioen in deze klasse en had kunnen promoveren naar de Ereklasse, maar dan hadden ze geen kans gehad om tegen het team van Bertus aan te treden dus hebben zie mogelijkheid maar laten lopen.

De chauffeur trof op bord 4 een jonge Tim Karman en begon zonder vooropgezet plan maar een aanval via 34-30 waarop zwart direct met 18-22 opende. Ok, dat kan interessant worden. Vol de druk op de zwarte linkervleugel was mijn plan en dat hield ik vol tot het einde, via wat omzwervingen met een wederzijdse voorpost en een uiteindelijk onpareerbare doorbraak. Om 22:11 was de eerste winst een feit.

Het bord ernaast was Bertus zoals vanouds bezig tegen Hopman en het spel golfde op en neer. Toen wit met een offer een doorbraak meende te forceren tegen de - na een week vol ziekte schijnbaar weer herstelde Bertus- kwam er grijns op het gezicht van onze (sub)topper, want met een offertje terug en een drie-om-drie was het prompt remise en kon hij aan de drank. Hij wierp nog even een smachtende blik op een jonkie, maar dacht aan Alie en bestelde een chocomel (oh nee dat is op), dan maar sinas.

Sierd trof op bord 2 de voorzitter van Ons Genoegen: Hans Vermeulen. "Tegen hem kan ik altijd rustig gaan zitten, want een verlies heb ik toch al ingecalculeerd. Hij heeft nu zo'n beetje 200 rating punten meer of zo. Vroeger niet hoor, want toen was het maar misschien 80." Maar Sierd liet zich deze avond niet kennen en toonde uit welk hout hij was gesneden. Hoe Vermeulen de druk ook opvoerde, Sierd rechtte zijn schouders en pareerde actief. Op een gegeven moment nam de oud SNA clubkampioen zelfs een sterke ruil naar 23 en nam Vermeulen een afwikkeling waar Sierd wel raad mee wist en in het eindspel liet hij zich niet uit de tent lokken en wikkelde knap af naar remise.

Toen waren alle ogen gericht op bord 1 waar Roy Coster in Bart van Geel een tegenstander van formaat aantrof. In een wederszijds gesloten klassiek telt elke tempo en uiteindelijk verkoos Roy een afwikkeling ten koste van een schijf naar dam en leek het lange tijd dat hij afstevende op remise. Helaas maakte hij zo laat op de avond een cruciaal foutje en verloor hij alsnog. "Als ik gewoon was doorgelopen, was het gewoon remise geworden". Maar ja, achteraf analyseren heeft geen zin, want dan heb je altijd gewonnen.

Met de 4-4 zijn we evengoed zeer tevreden naar huis gereden (misschien dat ik volgende keer weer mee mag als dammende chauffeur) en Roy zou nog even op internet The Voice of Holland kijken.

Voor de huidige stand in deze klasse klik hier!